Skip to content

Leven in Pondicherry

School

De meeste van onze kinderen gaan naar dezelfde school, de school zit om de hoek van het weeshuis. In India gaat iedereen in uniform naar school. Dit doen ze zodat iedereen er hetzelfde uitziet en je niet kan zien of iemand arm of rijk is. Ze hopen zo discriminatie te voorkomen. Als de kinderen uit school komen worden ze elke dag geholpen met hun huiswerk.

Sterke Sedan

Sedan (9 jaar) is een echte atleet, hij kan zijn lichaam in de gekste houdingen krijgen. Hij klimt ook heel graag in bomen of op muurtjes. Wat hij heel intrigerend vindt is magie, er is een keer een goochelaar in het kindertehuis geweest en van alle kinderen fascineerde het Sedan het meest. Nog steeds heeft hij het erover en het liefst zou hij zelf zo veel mogelijk goocheltrucks leren. Over de ouders van Sedan is niks bekend behalve hun namen. Sedan woonde bij familie, maar die waren erg arm en konden de kosten van een extra kind niet opbrengen. Sinds een jaar woont Sedan nu bij ons en hij heeft het erg naar zijn zin.

Ashok met Antony

Ashok heeft het niet makkelijk gehad voordat hij hier kwam. Over zijn ouders is niks bekend, Ashok en zijn broertje Satish zwierven samen op straat. Wij hebben hier een melding van gekregen en hebben ze opgevangen. In het begin was het een beetje wennen voor de broertjes en waren ze wat teruggetrokken, maar inmiddels hebben ze veel vriendjes gemaakt en worden ze steeds opener. Antony is een van de nieuwe vriendjes van Ashok.

Zes maanden geleden pas is Antony (12 jaar) bij ons komen wonen. In het begin was hij heel verlegen en hield hij zich op de achtergrond net als Ashok. Hij is erg bescheiden en luistert altijd erg goed. Als je Antony wat beter leert kennen blijkt hij ook heel erg spraakzaam en opgewekt te zijn. Hij houdt heel erg van spelletjes doen, als de speelkamer open gaat staat Antony vooraan om naar binnen te gaan. Het allerbest is hij in memory.

Sunil is zijn tanden aan het wisselen

In tegenstelling tot zijn broer Raghul heeft Sunil (8 jaar) een meer ingetogen, kalme en bescheiden persoonlijkheid. Hij houdt zich wat meer op de achtergrond, maar het is een hele lieve jongen. Hij is hecht met zijn broer, altijd nemen ze het voor elkaar op. Hij vind het moeilijk op school, vooral met lezen heeft hij veel moeite, maar als je er samen met hem voor gaat zitten probeert hij het wel heel hard. Hij wil het graag goed doen en wil dat ook graag van je horen. Als hij een stukje heeft voorgelezen kijkt hij je hoopvol en aandoenlijk aan of hij het goed gedaan heeft.

Hari

Hari (12 jaar) woont samen met zijn jongere broer al zes jaar bij ons. Zijn vader was regelmatig dronken en dit resulteerde helaas vaak in huiselijk geweld. De moeder van de jongens zag geen uitweg meer en heeft zelfmoord gepleegd. De vader kon niet voor zijn kinderen zorgen en daarom wonen de broertjes in Isai Ma(i)yam. Hari is een hele onafhankelijke jongen geworden die goed voor zichzelf kan zorgen. Het is ook een hele slimme jongen met veel talenten. Hij speelt twee muziekinstrumenten, mridangan (een Indiaas slaginstrument) en drumpad. Hiernaast kan hij ook goed dansen, samen met Mani en Akash dans hij af en toe met veel plezier op uitvoeringen.

Jayabarathi

Jayabarathi (9 jaar) is altijd enthousiast en vrolijk. Ze is beste vriendinnen met Niranjini en samen kunnen ze de grootste lol hebben. Het liefst dansen ze samen, samen oefenen ze dan de pasjes die ze in de les geleerd hebben. Jayabarathi is een heel onschuldig en lief meisje, ze komt graag naar je toe om te spelen of om te knuffelen. Concentreren vind ze wel moeilijk, vooral als het om huiswerk gaat. Ze is snel afgeleid en besteed haar tijd liever aan dansen of spelen. Het is ook extra moeilijk voor haar op school omdat ze net als haar broertje Jayaguru een tijdje niet naar school is geweest. De moeder van Jayabarathi en Jayaguru is weggelopen met een andere man en hun vader heeft zijn kinderen toen bij hun oma ondergebracht. Ze werden hier wel goed verzorgd, maar zijn toen acht maanden nauwelijks naar school geweest. Nu ze bij ons wonen komt hun oma ze vaak opzoeken en ook hun vader komt af en toe langs.

Siva Sankari

Siva Sankari (9 jaar) heeft negen zussen, ze is zelf de jongste van het gezin. Samen met twee van haar zussen, Raji en Arasakumari, woont ze bij ons. In India kan een dochter een grote financiële last zijn voor ouders omdat ze een bruidsschat voor haar moeten betalen als ze gaat trouwen. Tien dochters hebben is dus niet gewenst. De moeder van de meiden is overleden en hun vader steunt geen van zijn dochters. Een van haar zussen is inmiddels overleden, vier zussen zijn getrouwd, twee zussen zijn aan het werk, Raji, Arasakumari en Siva Sankari zitten nog op school en wonen bij ons. De oudere zussen kunnen zelf nauwelijks rondkomen en kunnen hun jongere zusjes dus niet financieel steunen. Het zijn alle drie hele vrolijke meiden. Raji (17 jaar) is erg volwassen en tegelijk heel sociaal. Arasakumari (11 jaar) kan wat ongeduldig zijn maar, maar ze is erg aanhankelijk en lacht veel. Sivasankari is een vrolijke, opgetogen meid die graag knuffelt en speelt.

De zusjes Sharmila en Usha

Usha (9 jaar) is een pittige dame, ze kan goed voor zichzelf opkomen. Dit kan haar soms wat bazig maken, maar het maakt haar ook heel energiek en uitbundig. Naast een pittige heeft Usha ook een zachte kant, ze knuffelt bijvoorbeeld heel graag. Haar energieke karakter komt ook goed van pas bij het dansen, hier kan ze al haar energie kwijt. Usha heeft een oudere zus Sharmila (11 jaar) die ook bij ons woont. Sharmila is een vrolijke en makkelijke meid die het met iedereen goed kan vinden. Ze doet het goed op school en maakt altijd haar huiswerk. Qua karakter lijken de zussen niet erg op elkaar, maar ze geven veel om elkaar. Hun vader is vertrokken met een andere vrouw en hun moeder kan in haar eentje niet genoeg geld voor het gezin verdienen. De zussen gaan wel nog af en toe naar huis in het weekend of als het vakantie is.

De drie zussen Karthika, Naveena en Niranjini

Karthika (12 jaar) is echt een schat, ze zou nog geen vlieg kwaad doen. Ze woont met haar oudere zus en jonger zusje bij ons. De zusjes zorgen goed voor elkaar, ‘s nachts slapen ze graag dicht bij elkaar. Karthika is een rustig meisje, maar altijd vrolijk. Ze kan het goed vinden met de andere meiden die bij ons wonen, vooral met Sharmila is ze goede vriendinnen.

Naveena (14 jaar) is dikke vriendinnen met de andere meiden van haar leeftijd (Saranya, Gandhimathy, Raji en Ranjeetha). Het liefst zou ze de hele dag met haar vriendinnen doorbrengen. Studeren vindt ze wat minder belangrijk, dansen daarentegen vind ze wel heel leuk.

Overal waar je komt spring Niranjini (8 jaar) er meteen uit, ze is een heel opgewekt meisje en is graag op de voorgrond. Het liefst zou ze de hele dag spelen en dansen met de andere meiden. Ze is actief en vrolijk en neemt de andere meiden makkelijk mee in haar enthousiasme. Haar beste vriendin is Jayabarathi, samen kunnen ze de grootste lol hebben. Het liefst dansen ze samen, ze oefenen dan de pasjes die ze in de les geleerd hebben.

De voorbereiding van het avondeten

Wij hebben vier mensen in dienst die elke dag het eten voor de kinderen maken. In India is het gebruikelijk om in de ochtend warm te eten, ze beginnen de dag meestal met een bord rijst. Ook in de avond wordt er vaak rijst gegeten. Naast rijst eten ze ook vaak idly, dosa en chapati.

Manimegalai

Manimegalai (10 jaar) is een onafhankelijk meisje dat goed weet wat ze wil. Ze is heel slim en haalt goede cijfers op school. Ook met spelletjes merk je dat ze erg slim is, als er een tactiek in zit heeft ze die snel door en wint ze vaak. Soms wil ze graag een ander blij maken en laat ze bewust iemand anders winnen. Manimegalai is niet alleen slim, maar ze danst ook goed en ze doet met Gayathri vaak mee aan optredens. Manimegalai is erg opgebloeid sinds ze hier kwam, in het begin huilde ze veel en kon ze op kleine dingen erg fel reageren. Ze was ook heel beschermend tegenover haar oudere broer Mani, als er iets met hem gebeurde moest ze ook vaak huilen. Mani en Manimegalai hebben het niet makkelijk gehad, hun vader is vertrokken met een andere vrouw. Hun moeder heeft nooit haar school afgemaakt en kon niet genoeg geld verdienen. Vanaf zijn vierde moest Mani werken om aan het gezin bij te dragen, hij moest auto’s schoonmaken. De buurman adviseerde de familie dat het beter was als de kinderen in een tehuis zouden wonen en sindsdien wonen ze bij ons. Ze hebben nog steeds veel contact met hun moeder en zijn altijd heel blij om haar te zien als ze langs komt.

Jeevanandham

Jeevanandham (8 jaar) is een speels en ondeugend jongetje. Hij haalt graag gekke fratsen uit waardoor hij zichzelf soms in de problemen werkt. Soms is het heel moeilijk om hem te corrigeren. Zijn ondeugende en soms opstandige gedrag is te verklaren door de traumatiserende jeugd die hij gehad heeft. Jeevanandham heeft zijn vader nooit gekend en zijn moeder kon de zorg voor hem alleen niet goed aan. Regelmatig heeft ze haar zoon de hele dag opgesloten in een donkere kamer als ze naar haar werk ging. Als hij werd vrijgelaten uit deze kamer vertoonde hij heel vreemd gedrag en was hij volgens zijn moeder onhandelbaar. Uiteindelijk is hij op een psychiatrische afdeling in het ziekenhuis terecht gekomen. Het was duidelijk dat de situatie thuis onhoudbaar was, dus toen hij uit het ziekenhuis mocht is hij bij ons terecht gekomen. Sindsdien is zijn gedrag erg verbeterd en is hij veel stabieler, hij is echter wel getraumatiseerd en soms komt dit baldadige nog naar boven.

Satish

Satish is een hele lieve, maar ook een hele kwetsbare jongen. Het liefst is hij alleen met je zodat hij je onverdeelde aandacht heeft. Tijdens deze momenten bloeit hij op en knuffelt hij graag met je. Als de grote jongens erbij zijn durft hij dit niet goed en dan probeert hij zich stoer voor te doen. Satish is heel hecht met zijn broer Ashok. Over de ouders van de jongens is weinig bekend, ze zwierven samen op straat. Een winkelier heeft hier bij ons een melding van gemaakt en wij hebben ze in de groep opgenomen. Deze veilige omgeving met veel stabiliteit en regelmaat doet de jongens duidelijk goed. Satish durft steeds opener te zijn en langzaam aan wordt hij minder onzeker over zichzelf.

De vriendinnen Ranjeetha en Saranya

Ranjeetha (14 jaar) is een heel serieuze en nieuwsgierige meid. Ze houdt van leren en bestookt je tijdens het huiswerkuur met vragen. Het liefst leert ze Engels of leest ze Engelse boeken. Ze heeft een vriendelijk karakter en is heel volwassen voor haar leeftijd. Ze is zich ervan bewust dat als ze goed studeert ze meer kans heeft op een stabiele baan later. Daarom studeert ze heel hard en is ze erg gedisciplineerd. Naast leren houdt ze erg van tekenen en samen met Gandhimathy speelt ze viool. Soms kan Ranjeetha zich wel eenzaam voelen omdat allebei haar ouders zijn overleden en er nooit iemand in het kindertehuis voor haar langskomt. Gelukkig zegt ze zich wel thuis te voelen bij ons en kan ze het heel goed vinden met Gandhimathy, Saranya, Raji en Naveena.

Saranya (14 jaar) is bijna het tegenovergestelde van Ranjeetha, maar de meiden kunnen het heel goed vinden samen. Saranya is graag het middelpunt, ze is heel extravert. Ze heeft een heel sociaal karakter en maakt heel makkelijk contact met andere mensen. Met Saranya erbij is het altijd gezellig en is er altijd wat te beleven. Ze kan soms wel alle aandacht opeisen en hierdoor wat dominant zijn. Ze houdt erg van dansen en kletsen met haar vriendinnen. Ze is niet zo serieus en besteed haar tijd het liefst aan de leuke dingen in het leven en liever niet aan school.

Govindasamy in de zee

In de zomer vinden de kinderen het heerlijk om naar het strand te gaan. Pondicherry ligt aan de kust dus het strand is gelukkig niet ver weg. Op deze foto zie je Govindasamy (13 jaar), samen met zijn twee zusjes Gayathri en Paulin woont hij bij ons. Govindasamy  is een hele sociale jongen, hij maakt snel vrienden en creëert altijd snel een gezellige sfeer. Hij hecht zich snel aan de mensen waarom hij geeft. Soms kan hij hierdoor erg emotioneel worden als een van deze mensen boos op hem wordt of hem teleur stelt. Maar hij heeft zichzelf altijd snel weer bijeen geraapt en dan is hij weer de gezellige sociale Govindasamy. Naast sociaal is hij ook gedisciplineerd en getalenteerd. Hij is heel goed in tekenen en dansen en sinds kort is hij begonnen met viool spelen. Zijn ouders zijn niet meer bij elkaar en de vader is inmiddels helemaal buiten beeld. De moeder was vaak ziek dus er was niemand die goed voor de kinderen kon zorgen. In tegenstelling tot zijn zusjes leek Govindasamy geen moeite te hebben om naar Isai Ma(i)yam te verhuizen, vanaf begin af aan was hij heel actief en opgewekt. Zijn zusjes zijn inmiddels ook gewend aan de nieuwe situatie en zijn helemaal opgebloeid.

 

Het kindertehuis in Pondicherry

Hier wonen onze kinderen. Het linker gebouw is voor de jongens en het rechter gebouw voor de meisjes. Slapen doen ze dus apart, maar eten doen ze wel samen. Dit gebeurt in de centrale hal in het gebouw van de meiden.

Jerolin en Jayramanan

Broer Jayaraman en zusje Jerolin

Jayaraman (17 jaar) en Jerolin (6 jaar) zijn twee handen op één buik. Jayaraman is heel zorgzaam voor zijn kleine zusje en Jerolin is graag in de buurt van haar grote broer. In 2011 heeft de moeder van Jayaraman en Jerolin zelfmoord gepleegd. De vader was veel aan het werk en had niet veel tijd om voor de jonge Jerolin te zorgen. Jayaraman nam de zorgtaak voor zijn zusje op zich, maar al snel begonnen zijn schoolprestaties eronder te lijden. Ook binnen Isai Ma(i)yam zorgt Jayaraman nog goed voor Jerolin, het is een behulpzame jongen die ook allerlei andere klusjes op zich neemt. Maar nu heeft hij heeft wel meer tijd om zich op school te concentreren. Jerolin gaat sinds kort naar school en ze is voor haar leeftijd heel intelligent. Ze pikt alles heel snel op, ze is heel nieuwsgierig en houdt ervan om nieuwe dingen te leren. Op haar jonge leeftijd heeft ze al veel talenten, naast leren kan ze ook goed dansen en zingen. Daarnaast houdt ze, net als alle andere zesjarigen, heel erg van spelen. Ze heeft veel fantasie en kan zich goed alleen vermaken, maar ze betrekt ook graag de andere meiden in haar spel. Broer en zus hebben nog goed contact met hun vader, hij komt zijn kinderen regelmatig opzoeken.

Scroll To Top