Isai Ma(i)yam 800 voedselpakketten

Voedselpakketten een groot succes; Heel veel dank aan alle donateurs voor de donaties! Hieronder een verslag van de ontwikkelingen. 

Het goede nieuws is dat wij in de korte tijd maar liefst 800 voedselpakketten hebben uitgedeeld! Dat is fantastisch en dat had niet gekund zonder al jullie financiële steun! Wij hebben de 800 pakketten uitgedeeld aan iedereen die betrokken is bij onze projecten, aan de families en personen waar onze kinderen (helaas) nog steeds moeten verblijven en aan mensen in 13 verschillende dorpen die in de buurt van onze projecten wonen. De nood was hoog en de mensen zijn ons heel dankbaar. Dat het heel bijzonder is dat er vanuit de eigen gemeenschap hulp wordt geboden aan de mensen die het zo hard nodig hebben, blijkt wel uit het feit dat wij in maar liefst 4 verschillende TV nieuwsprogramma’s zijn geweest met onze actie. Ook zal er naar alle waarschijnlijkheid een stuk over onze actie in de Times of India komen.

Contact met de kinderen en families tijdens de lockdown maatregelen

Het slechte nieuws is dat de overheid op 31 mei 2020 heeft aangekondigd dat de lockdown maatregelen nog van kracht zullen blijven. In bepaalde gebieden in India zullen de maatregelen wel iets versoepelen, maar helaas betekent het voor de vele arme mensen in Pondicherry en omgeving dat zij nog steeds niet kunnen werken en geen inkomen hebben. De scholen blijven naar alle waarschijnlijkheid tot in ieder geval 1 juli dicht. Voor onze projecten betekent dit nieuws dat wij nog steeds gesloten moeten blijven en er momenteel geen zicht is op wanneer wij weer open mogen gaan. Wij maken ons natuurlijk zorgen over alle kinderen die wij normaal een veilige en zorgeloze plek bieden. Om ervoor te zorgen dat wij ze niet uit het oog verliezen, maar belangrijker nog dat zij ook weten dat wij ze niet zijn vergeten, nemen onze mensen nog steeds op regelmatige basis contact op met de betrokken families en de kinderen. 

We gaan door met het uitdelen van voedselpakketten

Zodra er meer bekend is over het heropenen van onze projecten laten wij dat natuurlijk aan jullie weten. In de tussentijd hebben wij besloten om door te gaan met het uitdelen van voedselpakketten, omdat dit heel hard nodig blijft. (In India sterven meer mensen door honger als gevolg van de huidige maatregelen dan aan corona. J.B.) Alle hulp en steun blijft welkom. Voor EUR 12,- kunnen wij al een voedselpakket voor 1 familie uitdelen, waar zij ruim 2 weken van kunnen eten. Een bijdrage kan overgemaakt worden naar:
NL73INGB0004865196 tav Stichting Isai Ma(i)yam)

Via deze link kunt u een filmpje bekijken uitgezonden door een regionale omroep

Vanaf midden maart hebben wij onze projecten helaas allemaal moeten sluiten. De kindertehuizen moesten dicht en alle kinderen zijn bij familie of anderen geplaatst. Onze dagopvang voor de gehandicapte kinderen is ook dicht. Het is ons gelukt om de meeste kinderen bij familie of anderen te plaatsen, maar niet voor alle kinderen was dat mogelijk. Die kinderen wonen nog steeds bij ons, maar de lokale overheid blijft ons zeggen dat het niet mag. Wij hebben alleen geen alternatieven voor deze kinderen. In de tussentijd worden ze regelmatig medisch gecheckt door de lokale overheid en tot nu toe hebben ze geen verdergaande maatregelen genomen om de kinderen weg te halen. Ons lokale personeel probeert zoveel mogelijk in contact te blijven met de families en anderen waar de kinderen verblijven om ervoor te zorgen dat wij ze niet uit het oog verliezen.

De Indiase overheid heeft de lockdown begin deze week verlengd tot 17 mei en wij zullen moeten afwachten of wij daarna weer open kunnen en op welke manier. Wij kunnen ons voorstellen dat wij extra veiligheidsmaatregelen zullen moeten nemen, maar dat is op dit moment nog onduidelijk. Op het moment dat wij meer weten over wat de volgende stappen zullen zijn voor Isai Ma(i)yam zullen wij jullie weer verder op de hoogte brengen.

Op dit moment betalen wij ons personeel zoveel mogelijk door. De overheid verstrekt bepaalde financiële steun aan mensen, waaronder met voedselpakketten, maar in de praktijk blijkt dat veel mensen helemaal niets ontvangen. Veel van de mensen die wij kennen uit de ons omliggende dorpen hebben helemaal geen inkomsten meer. Wij willen deze families dan ook ondersteunen door middel van het verstrekken van voedselpakketten. Vanaf deze week zijn wij gestart met het samenstellen van voedselpakketten voor de families van onze kinderen, waaronder die van de handicapschool. Wij zouden daarnaast ook graag andere families die helemaal geen inkomsten meer hebben in de omliggende dorpen willen ondersteunen met voedselpakketten. Ons personeel kan deze samenstellen en uitdelen. Op deze manier kunnen onze mensen ook iets bijdragen in deze moeilijke tijden. Een voedselpakket voor een familie kost INR 1.000,-. Dit is ongeveer gelijk aan EUR 12,-.

Wij zijn ons er van bewust dat dit hele moeilijke tijden zijn voor veel mensen, maar als u iets wilt bijdragen aan bovengenoemd initiatief dan kunt u dat al doen door een bedrag van EUR 12,- voor 1 voedselpakket (meer mag natuurlijk ook altijd) over te maken naar NL73INGB0004865196 tav Stichting Isai Ma(i)yam)

Wat is de Erkenning?


De Erkenning is het keurmerk voor goede doelen dat door het CBF, Toezichthouder Goede Doelen wordt uitgegeven. Met de Erkenning laten organisaties zien dat ze voldoen aan strenge kwaliteitseisen. Voor grotere organisaties gelden uiteraard andere eisen dan voor kleinere. Circa 80
procent van het particuliere geefgeld staat inmiddels onder toezicht van het CBF.

Aan een Erkend Goed Doel kun je gerust geven omdat je ervan uit kunt gaan dat de organisatie daadwerkelijk bijdraagt aan een betere wereld, zorgvuldig omgaat met elke euro, verantwoording aflegt en zich onafhankelijk laat controleren.

Transparantie in één oogopslag: Het CBF-Erkenningspaspoort

Het CBF-Erkenningspaspoort toont op een eenduidige en neutrale wijze de belangrijkste informatie van een Erkend Goed Doel. Transparantie in één oogopslag dus. Het paspoort bevat zowel kwalitatieve informatie over de doelstelling en activiteiten van de organisatie als financiële kengetallen.

Deze laatste zijn door het CBF gevalideerd. Via deze banner kun je ons CBF-Erkenningspaspoort bekijken.

Gayathri

Gayathri (11 jaar) woont nu een jaar bij ons met haar broer en zusje. Ze houdt heel erg van dans en heeft hier ook veel talent voor. De kinderen dansen af en toe op bruiloften als de muziekband van Isai Ma(i)yam wordt ingehuurd. Voordat ze het niveau bereiken dat ze kunnen optreden, moeten ze vaak lang les hebben. Gayathri was echter van nature al zo goed dan ze na een paar maanden al mee kon naar de optredens. Ze geniet heel erg van dansen en buiten de lessen om vindt ze het leuk om met de andere meiden de pasjes te oefenen. Gayathri heeft een moeilijke jeugd gehad, haar vader is buiten beeld en haar moeder was vaak ziek. Toen ze hier net woonde vertoonde ze erg vreemd gedrag, ze vroeg veel negatieve aandacht. Haar jongere zusje deed precies hetzelfde. Na drie maanden ging het een stuk beter, de structuur en regelmaat in het kindertehuis leken haar heel goed te hebben gedaan. Ze is veel stabieler geworden en vraagt aandacht op een positieve manier. Naar nieuwe mensen kan ze heel gesloten zijn, maar als ze zich vertrouwd met je gaat voelen wordt ze steeds opener. Ze heeft een heel vriendelijk karakter en is altijd bereid om te helpen met klusjes.

Nieuwsbrieven uit India

Summer camp Children in India

In de zomer van 2012 hebben we gedurende twee weken een zomerkamp georganiseerd voor de kinderen uit de omliggende dorpen van Auroville. Er kwamen dagelijks zo’n 100 kinderen. We hebben ze muziek- en danslessen gegeven en als afsluiting hebben we een uitvoering georganiseerd waar ze hun talenten konden laten zien. Ook zijn we met de kinderen een dagje op stap geweest naar Pogoland waar ze konden zwemmen en hebben we bingo gespeeld. Hier is een filmpje van gemaakt:

 
 

Isai Ma(i)yam - permanente opvang

Rosaline de Vetten: ‘Elke keer weer die blije gezichten maken je enorm warm van binnen’

“Begin september 2012 was het eindelijk zo ver. Toen stapte ik als net 19-jarige, klaar met mijn VWO, op het vliegtuig richting Pondicherry. Klaar om een fantastische tijd tegemoet te gaan als vrijwilligster in het Isai Ma(i)yam kindertehuis. En wat een fantastische drie maanden waren het! Via via ben ik bij deze stichting gekomen en ik geef eerlijk toe: India stond absoluut niet bovenaan mijn lijstje om mijn drie vrije maanden door te brengen. Maar na een aantal telefoontjes, ook naar India, was het voor mij al snel duidelijk: hier wil ik naartoe. Het enthousiasme van het team en de kinderen in India, haalde mij zonder twijfel direct over. Vanaf dat moment is het balletje heel snel gaan rollen.

Toen ik aankwam, werd ik door iedereen met open armen ontvangen. Dat voelde meteen al goed. Het is een totaal ander leven en andere cultuur, maar ook dat hoorde bij mijn nieuwe ervaring. Na een klein weekje wennen, wilde ik eigenlijk niet anders meer en nog steeds niet trouwens. De blije gezichten van de kinderen, de gastvrijheid van de Indiase mensen en vooral het afwisselende werk dat Isai Ma(i)yam mij bood mis ik, nu ik weer thuis zit, heel erg. Elke dag was anders. Soms heel rustig, soms heel druk, maar nooit saai. Er was altijd genoeg werk te doen. Of dat nou op de Handicap School (Ananda Day Care) was met een groep fantastische kinderen en begeleiders, op kantoor, of met de kinderen uit het kindertehuis, ik heb me nooit verveeld. De tijd is dan ook voorbij gevlogen.

Elke dag ben je van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds heel intensief bezig met de kinderen. Alleen als ze op school waren, was het rustig in het kindertehuis, maar dan was ik vaak bij de gehandicapte kinderen te vinden. Gezellige spelletjes doen, tekeningen maken, Engels leren, met de blokken spelen, altijd druk in de weer met ze. En elke keer weer die blije gezichten maken je enorm warm van binnen. De dankbaarheid in hun ogen voor elk klein beetje persoonlijke aandacht dat ze krijgen… daar deed ik het voor. Dat Isai Ma(i)yam deze dagbesteding aanbiedt voor de kinderen is fantastisch, je moet er toch niet aan denken dat ze hele dagen thuis zouden zitten omdat ze niet mee kunnen komen op een reguliere school. Je ziet de kinderen er enorm van opknappen en ze zijn er elke dag dan ook met veel plezier.

Ook de kinderen van het kindertehuis zie je genieten. Zeker wanneer ze in de weekeinden in het Gaya House en de Art School nabij Auroville zijn. Lekker kind zijn, ravotten, dans- en muzieklessen volgen en vooral met elkaar bezig zijn. Dit is wat kinderen willen en vooral wat kinderen nodig hebben. In mijn korte tijd in India heb ik zo enorm veel mogen leren, over een totaal andere cultuur, over de dankbaarheid van de mens, over de fantastische kansen die Isai Ma(i)yam de kinderen aanbiedt en nog veel meer dingen die mij altijd bij zullen blijven. Ik ben enorm blij en dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken. Ja, ik wil absoluut een keer terug naar deze stichting die enorm goed werk verricht voor kinderen en jongeren!”

Ook het dak van het Art House wordt onder handen genomen. Een aantal jongeren helpt mee.

In 2010 begonnen we met de bouw van het Gaya House met financiële hulp van onze oprichter Ivar Jenten. Op enkele sanitaire aanpassingen na, is alles aan het huis af.

Sinds afgelopen zomer verblijven onze kinderen elk weekend in het Gaya House. Dit woongebouw staat tegenover het Gayatri Art House waar de kinderen dans- en muziekles krijgen. Het Gaya House heeft twaalf kamers. Onze kinderen slapen het liefst met velen gezellig bij elkaar op één kamer, dus we kunnen genoeg zielen herbergen.

Speelkamer

Ook hebben we een speelkamer ingericht. Voor de ontwikkeling van de kinderen is het goed om een aparte kamer te hebben met spelletjes, speelgoed en tekenspullen. Met schoolbordverf hebben we een muur tot schoolbord gemaakt. De kinderen hebben hier zichtbaar plezier van. Ook gaan we samen met de kinderen een muurschildering maken met een typisch Indiaas motief. Aan een van de andere muren hebben we een grote spiegel gehangen zodat de kinderen hun danspasjes kunnen oefenen. In India is het niet gebruikelijk om een speelkamer te hebben omdat er erg veel nadruk ligt op studeren en niet op spelen. Maar wij zien dat de kinderen het erg waarderen. Ook kinderen uit de omliggende arme dorpen (die ook bij ons muzieklessen volgen) komen hiernaartoe om te spelen.

Het team in India plant een boom in de tuin. Op de achtergrond het Gaya House.Fris kleurtje

Tegelijk met de afronding van het Gaya House, nemen we het Art House onder handen. Op bepaalde plekken wordt het dak opnieuw gedekt en een aantal muren krijgt een fris kleurtje.

Het Gaya House, onze boom doet het goed - Kinderen in IndiaNieuw groen

Daarnaast hebben we jonge bomen en struiken gepland op het omliggende terrein voor beschutting tegen de zon en om de tuin gezellig te maken.

Bij al deze kluswerkzaamheden kregen we hulp van een aantal Nederlandse studenten die gedurende het eerste semester van hun studiejaar stage liepen bij Isai Ma(i)yam. Zij hebben ook geholpen bij de dagelijkse verzorging van de kinderen en het geven van art therapy.

Isai Maiyam, kinderen in India, Pondicherry, het kindertehuis, photogallery

 

Op dit moment wonen er veertig kinderen bij ons. In het laatste kwartaal van 2011 hebben we zeven nieuwe kinderen aangenomen: drie zusjes en drie broertjes uit twee aparte families en een jongen uit een andere familie.

Ook deze kinderen hebben op jonge leeftijd al een bewogen geschiedenis achter de rug. Maar het gaat goed met ze. Ze hebben weinig moeite om in de groep te integreren. Ze hebben het erg naar hun zin en doen het goed op school.

Muzieklessen in de dorpsschool - Stichting Isai Ma(i)yam

 

Meer jongvolwassenen die als kind door ons zijn opgevangen, geven muziek- en dansles aan dorpskinderen.

 

Arjuna brengt Velu en Angeli naar school - Stichting Isai Ma(i)yamUsha en Nandini zijn geslaagd voor hun vioolstudie aan het Music College. Zij geven drie keer per week zangles aan de kinderen (van acht tot twaalf jaar) van de Isai Ambalam School, een lokaal dorpsschooltje dat in 1982 door Ivar Jenten is opgericht. Het dorpsschooltje ligt in de buurt van Alankupam, het dorpje waar onze kinderen in het weekend verblijven. Satya geeft dansles op de dorpsschool.

 

 
Muzieklessen in de dorpsschool - Stichting Isai Ma(i)yamOok geven Usha en Nandini vioollessen aan onze kinderen en aan kinderen uit het dorp. Inmiddels hebben we achttien violen verzameld. De meeste daarvan hebben mensen ons gratis ter beschikking gesteld na een oproep op een lokale Nederlandse radiozender. De overige violen hebben we gekocht op Marktplaats

 

Muziekband uit Alankupam en omgeving - Stichting Isai Ma(i)yam

 

Onze muziekband is onlangs versterkt met een prachtige zanger en zangeres. De band wordt steeds vaker gevraagd om te spelen op (tempel)festivals en trouwerijen.

 

Muziekband uit Alankupam en omgeving - Stichting Isai Ma(i)yamZo heeft de muziekband op 28 en 29 januari twee geweldige optredens gegeven op een festival in Chitambaram, drie uur rijden vanuit Pondicherry. Gemiddeld geeft de band vier keer per maand een optreden in de regio.

Twintig muzikale talenten

De band bestaat inmiddels uit twintig muzikale talenten uit Alankupam en omgeving, inclusief een aantal dat bij Isai Ma(i)yam heeft gewoond. We beschikken sinds kort ook over een keyboard met een arsenaal aan geluiden dat wordt gebruikt in tamilmuziek. De muziekband verdient per optreden 10.000 roepies. Dat is 150 euro. De muzikanten krijgen allemaal een deel en de rest gebruiken we om de transportkosten en geluidsmensen te kunnen betalen.

Isai Ma(i)yam muziekband; In mei 2009 is de Isai Ma(i)yam muziekband opgericht. Alle muzikanten zijn jongeren uit onze community of de omliggende dorpen. Van ons kregen zij financiële steun voor het volgen van een muziek- of dansopleiding. De band treedt regelmatig op tijdens (trouw)feesten en partijen waarmee ze hun eigen geld verdienen. Verder nemen ze vier keer per week deel aan een muziekstudie in groepsverband en treden ze regelmatig op.

Ananda Day Care: gehandicapte kinderen in India

Tot begin 2011 ontving Isai Ma(i)yam een groep gehandicapte kinderen voor een dagbesteding van een aantal dagen per week. Omdat de organisatie (die zich over hen had ontfermd) de school had verkocht waar zij naartoe gingen, kwamen de kinderen niet meer. Daarom hebben wij het afgelopen jaar besteed aan het opzetten van een eigen gehandicaptenopvang in Koot Road: Ananda Day Care.

 

Er blijken nog veel gehandicapte kinderen hele dagen in erbarmelijke omstandigheden thuis te zitten en nauwelijks buiten te komen. We hebben in de dorpen gezocht naar deze kinderen. Inmiddels bieden we veertien gehandicapte kinderen en jongeren vijf dagen per week een fijne dagbesteding in ons gebouw in Koot Road, een dorpje in de buurt van Alankupam.

Hangmat

We hebben het gebouw speciaal aangepast om deze kinderen te kunnen ontvangen. Zo is er een rolstoeloprit aangelegd en er is een rustkamer. Een van onze vrijwilligers heeft de muren van de rustkamer voorzien van een strandschildering. Tussen twee getekende palmbomen hebben we een hangmat gehangen.

Voormalig ‘opvangkind’ geeft les

Punitha, een jonge vrouw die als kind door ons is opgevangen en inmiddels is geslaagd op het Music College, liep tijdens haar opleiding stage bij gehandicapte kinderen in Pondicherry. Zij wil graag, naast het doceren op onze Art School, ook onze nieuwe groep gehandicapte kinderen muzieklessen geven. Daar zijn wij heel blij mee en de kinderen ook. Zij leven in ieder geval zichtbaar op nu ze bij ons komen. Alleen al de autorit hiernaartoe vinden ze geweldig! ’s Ochtends maken we met de kinderen muziek. ‘s Middags bieden we verschillende activiteiten aan zoals kleien, tekenen en weven. Ook geven we Tamil – en Engelse les aan kinderen die dat aankunnen.

De jongvolwassenen Sri-Devi en John Bosco (ooit opgevangen door Isai Ma(i)yam) zullen Punitha bij de opvang en lessen assisteren, daarbij geholpen door twee Indiase vrijwilligsters die veel ervaring hebben met gehandicapte kinderen en de Nederlandse studenten die voor hun stage bij ons zijn.

Massage en fysiotherapie

In de buurt van onze gehandicaptenschool is een overheidsziekenhuis dat deze kinderen voor 25 roepies per perspoon per maand (slechts 40 eurocent!) massage en fysiotherapie wil geven. Meerdere gehandicapte kinderen maken hier al vijf maanden naar genoegen gebruik van.