In 2010 begonnen we met de bouw van het Gaya House met financiële hulp van onze oprichter Ivar Jenten. Op enkele sanitaire aanpassingen na, is alles aan het huis af.

Sinds afgelopen zomer verblijven onze kinderen elk weekend in het Gaya House. Dit woongebouw staat tegenover het Gayatri Art House waar de kinderen dans- en muziekles krijgen. Het Gaya House heeft twaalf kamers. Onze kinderen slapen het liefst met velen gezellig bij elkaar op één kamer, dus we kunnen genoeg zielen herbergen.

Speelkamer

Ook hebben we een speelkamer ingericht. Voor de ontwikkeling van de kinderen is het goed om een aparte kamer te hebben met spelletjes, speelgoed en tekenspullen. Met schoolbordverf hebben we een muur tot schoolbord gemaakt. De kinderen hebben hier zichtbaar plezier van. Ook gaan we samen met de kinderen een muurschildering maken met een typisch Indiaas motief. Aan een van de andere muren hebben we een grote spiegel gehangen zodat de kinderen hun danspasjes kunnen oefenen. In India is het niet gebruikelijk om een speelkamer te hebben omdat er erg veel nadruk ligt op studeren en niet op spelen. Maar wij zien dat de kinderen het erg waarderen. Ook kinderen uit de omliggende arme dorpen (die ook bij ons muzieklessen volgen) komen hiernaartoe om te spelen.

Fris kleurtje

Tegelijk met de afronding van het Gaya House, nemen we het Art House onder handen. Op bepaalde plekken wordt het dak opnieuw gedekt en een aantal muren krijgt een fris kleurtje.

Nieuw groen

Daarnaast hebben we jonge bomen en struiken gepland op het omliggende terrein voor beschutting tegen de zon en om de tuin gezellig te maken.

Bij al deze kluswerkzaamheden kregen we hulp van een aantal Nederlandse studenten die gedurende het eerste semester van hun studiejaar stage liepen bij Isai Ma(i)yam. Zij hebben ook geholpen bij de dagelijkse verzorging van de kinderen en het geven van art therapy.

Op dit moment wonen er veertig kinderen bij ons. In het laatste kwartaal van 2011 hebben we zeven nieuwe kinderen aangenomen: drie zusjes en drie broertjes uit twee aparte families en een jongen uit een andere familie.

Ook deze kinderen hebben op jonge leeftijd al een bewogen geschiedenis achter de rug. Maar het gaat goed met ze. Ze hebben weinig moeite om in de groep te integreren. Ze hebben het erg naar hun zin en doen het goed op school.

Meer jongvolwassenen die als kind door ons zijn opgevangen, geven muziek- en dansles aan dorpskinderen.

Usha en Nandini zijn geslaagd voor hun vioolstudie aan het Music College. Zij geven drie keer per week zangles aan de kinderen (van acht tot twaalf jaar) van de Isai Ambalam School, een lokaal dorpsschooltje dat in 1982 door Ivar Jenten is opgericht. Het dorpsschooltje ligt in de buurt van Alankupam, het dorpje waar onze kinderen in het weekend verblijven. Satya geeft dansles op de dorpsschool.

 
Ook geven Usha en Nandini vioollessen aan onze kinderen en aan kinderen uit het dorp. Inmiddels hebben we achttien violen verzameld. De meeste daarvan hebben mensen ons gratis ter beschikking gesteld na een oproep op een lokale Nederlandse radiozender. De overige violen hebben we gekocht op Marktplaats

Onze muziekband is onlangs versterkt met een prachtige zanger en zangeres. De band wordt steeds vaker gevraagd om te spelen op (tempel)festivals en trouwerijen.

Zo heeft de muziekband op 28 en 29 januari twee geweldige optredens gegeven op een festival in Chitambaram, drie uur rijden vanuit Pondicherry. Gemiddeld geeft de band vier keer per maand een optreden in de regio.

Twintig muzikale talenten

De band bestaat inmiddels uit twintig muzikale talenten uit Alankupam en omgeving, inclusief een aantal dat bij Isai Ma(i)yam heeft gewoond. We beschikken sinds kort ook over een keyboard met een arsenaal aan geluiden dat wordt gebruikt in tamilmuziek. De muziekband verdient per optreden 10.000 roepies. Dat is 150 euro. De muzikanten krijgen allemaal een deel en de rest gebruiken we om de transportkosten en geluidsmensen te kunnen betalen.

Tot begin 2011 ontving Isai Ma(i)yam een groep gehandicapte kinderen voor een dagbesteding van een aantal dagen per week. Omdat de organisatie (die zich over hen had ontfermd) de school had verkocht waar zij naartoe gingen, kwamen de kinderen niet meer. Daarom hebben wij het afgelopen jaar besteed aan het opzetten van een eigen gehandicaptenopvang in Koot Road: Ananda Day Care.

Er blijken nog veel gehandicapte kinderen hele dagen in erbarmelijke omstandigheden thuis te zitten en nauwelijks buiten te komen. We hebben in de dorpen gezocht naar deze kinderen. Inmiddels bieden we veertien gehandicapte kinderen en jongeren vijf dagen per week een fijne dagbesteding in ons gebouw in Koot Road, een dorpje in de buurt van Alankupam.

Hangmat

We hebben het gebouw speciaal aangepast om deze kinderen te kunnen ontvangen. Zo is er een rolstoeloprit aangelegd en er is een rustkamer. Een van onze vrijwilligers heeft de muren van de rustkamer voorzien van een strandschildering. Tussen twee getekende palmbomen hebben we een hangmat gehangen.

Voormalig ‘opvangkind’ geeft les

Punitha, een jonge vrouw die als kind door ons is opgevangen en inmiddels is geslaagd op het Music College, liep tijdens haar opleiding stage bij gehandicapte kinderen in Pondicherry. Zij wil graag, naast het doceren op onze Art School, ook onze nieuwe groep gehandicapte kinderen muzieklessen geven. Daar zijn wij heel blij mee en de kinderen ook. Zij leven in ieder geval zichtbaar op nu ze bij ons komen. Alleen al de autorit hiernaartoe vinden ze geweldig! ’s Ochtends maken we met de kinderen muziek. ‘s Middags bieden we verschillende activiteiten aan zoals kleien, tekenen en weven. Ook geven we Tamil – en Engelse les aan kinderen die dat aankunnen.

De jongvolwassenen Sri-Devi en John Bosco (ooit opgevangen door Isai Ma(i)yam) zullen Punitha bij de opvang en lessen assisteren, daarbij geholpen door twee Indiase vrijwilligsters die veel ervaring hebben met gehandicapte kinderen en de Nederlandse studenten die voor hun stage bij ons zijn.

Massage en fysiotherapie

In de buurt van onze gehandicaptenschool is een overheidsziekenhuis dat deze kinderen voor 25 roepies per perspoon per maand (slechts 40 eurocent!) massage en fysiotherapie wil geven. Meerdere gehandicapte kinderen maken hier al vijf maanden naar genoegen gebruik van.

Tot ziens!

Samen met zijn zus Cindu en zijn moeder Stella woont hij bij ons. Sinds de dood van hun vader, lukte het Stella niet om alleen voor haar kinderen te zorgen. Ze had geen werk en geen huis meer. Wij hebben de kinderen en hun moeder opgevangen. Stella werkt nu bij ons als kokkin. Zij kookt elke dag drie gezonde maaltijden voor al onze 35 kinderen.